GeneNutrition

Πόσοι από εμάς δεν έχουμε αισθανθεί αμηχανία ή προβληματισμό βιώνοντας την σύγκρουση του μικρού μας παιδιού με κάποιο άλλο παιδάκι

Ο μέσος  άνθρωπος  θα βιώσει το πένθος  λόγω του θανάτου ενός  αγαπημένου προσώπου  τουλάχιστο μια φορά στη ζωή του

Μπήκε, λοιπόν, ο Σεπτέμβρης και νομίζω οι περισσότεροι αυτό τον καιρό μπαίνουμε σε μια διαδικασία ανασυγκρότησης

Σε μια εποχή που η ισότητα είναι δοσμένη, δεδομένη και αυτονόητη, η ίδια η γυναίκα καταστρέφει τη θηλυκότητά της.

*Διευκρίνηση: μιας και υπάρχουν διάφορες μέθοδοι ψυχοθεραπείας που δουλεύουν με διαφορετικό τρόπο, να διευκρινίσουμε ότι η άποψη του παρόντος άρθρου αναφέρεται στην ψυχοθεραπεία Ψυχοδράματος, που έχει μια υπαρξιακή, ανθρωποκεντρική, φαινομενολογική και συστημική προσέγγιση

Το σοκ της απιστίας: ένα από τα τελευταία προπύργια του ρομαντισμού;

Ο γονεϊκός ρόλος είναι ίσως ότι πιο ουσιαστικό και δημιουργικό μπορεί κάποιος να αναλάβει. Παράλληλα όμως είναι πολύ δύσκολο και συχνά εξαντλητικό, καθώς μεταξύ άλλων μας φέρνει τόσο άμεσα αντιμέτωπους με θέματα που μεταφέρουμε ψυχικά από την παιδική μας ηλικία, μέχρι και τη στιγμή που γινόμαστε γονείς.

«Δεν θα ήμουν ποτέ έτοιμη για να φύγεις…». Όταν περάσει το πρώτο σοκ και αρχίζεις να συνειδητοποιείς πως το αγαπημένο σου πρόσωπο δεν ζει πια, καταλαβαίνεις πως τίποτα πια δεν θα είναι το ίδιο. Το χειρότερο με την απώλειά των αγαπημένων μας είναι ότι βιώνουμε το χαμό τους ξανά και ξανά.

Στόχος, η υποδούλωση των δημιουργικών δυνατοτήτων της νέας γενιάς

Σύμπτωμα βαθιάς κοινωνικής κρίσης, όπου μια πραγματική ριζοσπαστική πρόταση δε μπορεί παρά να εξετάζει την τοξικομανία από τη σκοπιά της μάχης για απεξάρτηση και επανένταξη των χρηστών