Sidebar

21
Παρ, Σεπ

Πεπτικό - Ήπαρ
Typography

Η γαστροοισοφαγική παλινδρομική νόσος (ΓΟΠΝ) είναι μια από τις συχνότερες παθήσεις του πεπτικού μας συστήματος.

Μπορεί να εμφανιστεί σε οποιαδήποτε ηλικία, ακόμη και σε βρέφη.

Και όπως το λέει ο όρος, έχουμε παλινδρόμηση του όξινου περιεχομένου του στομάχου στον οισοφάγο. Εμφανίζεται το ίδιο σε γυναίκες και άνδρες. Οι ασθενείς δεν επισκέπτονται συχνά το γιατρό τους ακόμη και όταν τα συμπτώματά τους είναι χρόνια και αυτό μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρές επιπλοκές.

 Τι συμπτώματα έχει;

 Πολύ συχνά, ασθενείς έχουν παλινδρόμηση χωρίς να αναφέρουν συμπτώματα. Τα πιο συνηθισμένα συμπτώματα είναι το αίσθημα οπισθοστερνικού καύσου και οι όξινες αναγωγές. Δηλαδή, με απλά λόγια οι καούρες και οι ξινίλες. Επίσης, μπορεί να εμφανιστεί πόνος στο στέρνο ή το στομάχι και πολλές φορές μοιάζει με τα συμπτώματα καρδιακού επεισοδίου, αλλά να έχουμε και αναγωγές, λόξυγγα, δυσκολία στην κατάποση, αλλά και συμπτώματα που δεν έχουν σχέση με το πεπτικό, όπως  βράχνιασμα της φωνής, χρόνιος βήχας, κακοσμία στόματος, αίσθημα κόμπου και συνεχή προσπάθεια καθαρισμού του λαιμού.

 Πως προκαλείται η παλινδρόμηση;

 Το στομάχι χωρίζεται από τον οισοφάγο με ένα σφιγκτήρα. Ο σφιγκτήρας αυτός επιτρέπει στις τροφές να μπαίνουν στο στομάχι και τις εμποδίζει να επιστρέψουν στον οισοφάγο.

Το περιεχόμενο του στομάχου είναι όξινο. Το οξύ που περιέχει, όταν έρθει σε επαφή με όργανα που δεν είναι συνηθισμένα σε αυτό όπως ο οισοφάγος, ο λάρυγγας και ο φάρυγγας, δημιουργεί ερεθισμό.  Παλινδρόμηση γαστρικού υγρού από τον στόμαχο στον οισοφάγο μπορεί να συμβεί στον καθένα κυρίως μετά από τα γεύματα, χωρίς όμως να υπάρχουν συμπτώματα. Εάν όμως η παλινδρόμηση επαναλαμβάνεται συχνά ή διαρκεί μεγάλο χρονικό διάστημα αρχίζουν να εμφανίζονται τα συμπτώματα. 

 Τι επιβαρύνει την γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση

 Οτιδήποτε αυξάνει την ενδοκοιλιακή πίεση αυξάνει και τη γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση, γιατί ο σφικτήρας που χωρίζει τον οισοφάγο με το στομάχι δεν μπορεί να λειτουργήσει σωστά. Αυτό συμβαίνει σε παχύσαρκους ανθρώπους, στην εγκυμοσύνη, σε όγκους στην κοιλιά και σε άλλες καταστάσεις.

Χαλάρωση του σφιγκτήρα μπορεί να προέλθει από λιπαρές τροφές, το κάπνισμα, το αλκοόλ, καφέ , σοκολάτα και με ορισμένα φάρμακα.

Επίσης, η παρουσία διαφραγματοκήλης ευνοεί την παλινδρόμηση. Η διαφραγματοκήλη είναι μια κατάσταση στην οποία το στομάχι ανεβαίνει πιο ψηλά προς το θώρακα και δεν μπορεί να λειτουργήσει ο σφιγκτήρας κανονικά.

 Τι επιπλοκές μπορεί να υπάρχουν;

 Η πιο συνηθισμένη επιπλοκή είναι η οισοφαγίτιδα, δηλαδή η φλεγμονή του οισοφάγου η οποία μπορεί να αντιμετωπιστεί με φάρμακα και τροποποίηση κάποιων συνηθειών που θα αναφερθούν παρακάτω. Αλλες επιπλοκές είναι η στένωση του οισοφάγου, ο οισοφάγος Barrett και ο καρκίνος του οισοφάγου και του λάρυγγα που χρειάζονται ειδική αντιμετώπιση.

 Πως μπαίνει η διάγνωση;

 Η διάγνωση της νόσου τίθεται αρχικά από τα συμπτώματα του ασθενούς. Ο περαιτέρω έλεγχος περιλαμβάνει την οισοφαγοσκόπηση, την pHμετρία οισοφάγου, το βαριούχο γεύμα και τη μανομετρία οισοφάγου. Δε χρειάζονται φυσικά όλες αυτές οι εξετάσεις για τη διάγνωση. Το ιστορικό και τα συμπτώματα του ασθενούς θα κατευθύνουν τον έλεγχο.

 Ποια είναι η αντιμετώπιση;

 Τα συμπτώματα της νόσου μπορούν να βελτιωθούν με φάρμακα αλλά και με κάποιες τροποποιήσεις του τρόπου ζωής, όπως:

  • Προτιμήστε μικρά γεύματα και συχνά, παρά ένα μεγάλο γεύμα.
  • Μη ξαπλώνετε αμέσως μετά το φαγητό, περιμένετε 2-3 ώρες.
  • Να ξαπλώνετε με το κεφάλι υπερυψωμένο με 2 μαξιλάρια, και όχι τελείως ανάσκελα.
  • Αποφύγετε το κάπνισμα και το αλκοόλ.
  • Αν  έχετε παραπάνω κιλά φροντίστε να ρυθμίσετε το βάρος σας.
  • Μη φοράτε σφιχτά ρούχα και ζώνες.
  • Αποφύγετε χειρωνακτική δουλειά μετά από το γεύμα σας.
  • Αποφύγετε λιπαρές τροφές , έτοιμους χυμούς φρούτων, σοκολάτα.

Τι πρέπει να θυμόμαστε

  • Η γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση είναι συχνή
  • Τα κύρια συμπτώματα είναι οι καούρες, οι αναγωγές και οι ξινίλες, αλλά μπορεί και να εμφανιστεί με συμπτώματα από άλλα όργανα
  • Παραμελημένες περιπτώσεις μπορούν να οδηγήσουν σε σοβαρές επιπλοκές
  • Φάρμακα και αλλαγή συνηθειών ζωής είναι η κύρια αντιμετώπιση των μη επιπλεγμένων καταστάσεων.